Het Cultureel Centrum Zuidhorn biedt kunstenaars letterlijk en figuurlijk de ruimte om hun creaties tentoon te stellen. Hier, in Zuidhorn, neemt kunst vele vormen aan. We hebben exposities van doorgewinterde kunstenaars, maar ook van studenten van de kunstacademie of amateur kunstenaars.

Vrij toegankelijk

De exposities zijn vrij toegankelijk. We vinden het belangrijk dat iedereen in Zuidhorn en omstreken kan genieten van kunst en cultuur. Bovendien krijgen kunstenaars de mogelijkheid om hun werken door het gehele pand tentoon te stellen. Dat geeft bezoekers de mogelijkheid om niet alleen de bijzondere kunstwerken, maar ook het Cultureel Centrum te ontdekken.

Kunstcommissie

Onze kunstcommissie selecteert exposities. Ben jij een (beginnend) kunstenaar en wil je jouw werk exposeren in ons prachtige pand? Neem dan contact op met onze kunstcommissie via kunst@cczuidhorn.nl.

Expositiekalender

Wanneer: 15 november 2026 tot 9 januari 2027

De schoonheid van analoge zwartwit foto’s

Fotografe Ilonka van Asdonck (Nieuwegein 1982) komt uit een familie van creatievelingen. Haar vader schildert, haar moeder maakt o.a. poppen van klei en haar opa bouwde zijn eigen gitaar van bamboe. Dat Ilonka in de fotografie terecht is gekomen heeft ze trouwens ook aan een familielid te danken: haar tante Bea liet haar een oude camera na en zo werd Ilonka helemaal gegrepen door de ouderwetse, analoge zwartwit fotografie. Binnenkort heeft ze zelfs haar eigen solo-expositie in Zuidhorn. 

Ilonka werkt als secretaresse op de Spoedeisende Hulp (SEH) van Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam. “Wat het personeel daar klaarspeelt is ook een vorm van kunst,” zegt ze. “Op de SEH van het Erasmus komen vaak de zwaarste, moeilijkste gevallen binnen, heel heftig, en het is zo mooi om te zien hoe daar orde in de chaos geschapen wordt, en om daaraan mijn steentje bij te dragen.” Ze is duidelijk heel trots op haar baan. En zo bevlogen als ze is over haar werk, zo gepassioneerd is ze sinds een aantal jaren ook over de fotografie. 

Rond haar twintigste begon ze al met het fotograferen van bruiloften en dergelijke, maar ze werd pas echt enthousiast toen ze zo’n tien jaar geleden de analoge camera van haar tante Bea erfde. Ze ging een cursus zelf ontwikkelen doen en werd gegrepen door het ouderwetse, ambachtelijke aspect van de analoge fotografie. 

“Er komt zoveel bij kijken, zoveel processen, zoveel werk, dat geeft veel meer voldoening. Ook moet je op je camera alles zelf instellen. En ook zo bijzonder: je ziet in de doka op een wit blad een beeld opkomen.” 

Of het niet lastig is om aan fotorolletjes te komen? Ilonka schudt het hoofd. “In Rotterdam zijn tegenwoordig best veel winkels met fotorolletjes uit oude voorraden. Eén bedrijf is zelfs weer gestart met rolletjes maken.” 

En waarom werkt ze vooral in zwartwit? 

“Ik maak bijvoorbeeld graag impressionistische foto’s van verlaten gebouwen of van oud beton. Daar probeer ik dan een emotie in te leggen, en volgens mij gaat dat veel beter in zwartwit. Het is zo mooi om op die manier uit iets levenloos een bepaald gevoel op te roepen.” 

Ilonka maakt over het algemeen geen reportages of series, maar schiet wat ze onderweg tegenkomt. “Ik heb altijd een camera bij me en bekijk de hele wereld inmiddels met een fotografenblik. Dat wil ik graag delen, zodat mensen die mijn foto’s zien ook met een andere blik naar de wereld gaan kijken.“ 

Expositie 

Ilonka van Asdonck exposeert van 15 november 2026 tot 9 januari 2027 met haar foto’s in het Cultureel Centrum Zuidhorn aan de Jellemaweg 3. De tentoonstelling is gratis toegankelijk en is open tijdens de openingstijden van de bibliotheek, dat wil zeggen maandag tot en met donderdag van 10.00 tot 17.30 uur, vrijdag van 10.00 tot 19.00 uur en zaterdag van 10.00 tot 14.00 uur. 

De feestelijke opening is op zondag 15 november. Belangstellenden zijn van harte welkom om daar bij te zijn. Wel graag even van tevoren opgeven via kunst@cczuidhorn.nl 

Wanneer: Zondag 13 september tot zaterdag 14 november

De weg van kunstenaar Josje Hamel

Soms kan een moeilijke gebeurtenis ook tot iets goeds leiden. Voor Josje Hamel (Rotterdam, 1965) was dat een kankerdiagnose in 2010. Ze was lerarenopleider aan de Rijksuniversiteit Groningen, overleefde de kanker weliswaar na een zware behandeling, maar bleef leven met de gevolgen van de behandelingen. Tot haar grote verdriet moest ze stoppen met werken en om haar daarbij te ondersteunen kreeg ze therapie in Het Behouden Huys in Haren, dat gespecialiseerd is in psychologische hulp bij kanker. Josje geloofde niet zo in praten over wat haar dwars zat en begon daarom aan beeldende therapie. Dat bleek een schot in de roos te zijn en het begin van een nieuw leven als kunstenaar.

Josje was in haar jeugd altijd al bijzonder creatief. Ze was heel goed in handwerken, maar kreeg op school te horen dat ze niet kon tekenen en van haar ouders mocht ze niet naar de kunstacademie, hoewel ze dat dolgraag had gewild. Zelfs de modeacademie zagen haar ouders niet zitten. Journalist worden mocht wel, en dus schreef Josje zich in bij alle drie de opleidingen die er destijds waren, maar bij alle drie werd ze uitgeloot. Toen begon ze met weinig enthousiasme aan een lerarenopleiding, waar ze het met veel moeite een jaar volhield. Daarna hield ze het studeren voorlopig voor gezien en ging ze werken als secretaresse. Ze trouwde, kreeg vier kinderen, maar bleef wel creatief, want ze maakte alle kleren voor haar kinderen zelf. Tussen de bedrijven door deed ze nog de studie Nederlands aan de RuG, werd docent Nederlands en gaf daarnaast culturele en kunstzinnige vorming. Want haar oude voorliefde voor kunstgeschiedenis en architectuur ging niet zomaar weg.

Toen werd ze dus ernstig ziek en als deel van het revalidatieproces begon ze beeldende therapie te volgen. Het mooie was dat daar bleek dat ze wel degelijk kon tekenen en dat ze het geweldig vond om kunst te maken. Ze deed de voorbereidende opleiding voor Kunstacademie Minerva en voor de Klassieke Academie. Ze werd aangenomen op de Fotoacademie in Amsterdam, maar het bleek toch dat dergelijke opleidingen voor een voormalig kankerpatiënt te zwaar waren. Ze was immers niet voor niks afgekeurd. De opleiding voor beeldend coach  kon ze gelukkig wel afmaken. En dat vindt ze nu ook wel genoeg, naast haar werk voor centrum voor leven met en na kanker, Hamelhuys.

Josje werkt in haar kunst associatief. Ze wil een gevoel overbrengen, haar eigen geschakeerde binnenwereld uitdrukken. Hoewel ze jaren geleden ook een dichtbundel publiceerde, lukt dat uitdrukken veel beter met beelden en kleuren.  Vooral grote emoties zijn voor haar veel gemakkelijker te vertalen in schilderijen of collages dan in woorden. Wat ze wel doet, is woorden verwerken in haar collages. Ook begint ze soms met een gedicht op canvas, om daar vervolgens overheen te schilderen. Het gedicht is dan niet meer zichtbaar, maar de energie van het gedicht is wel deel van het uiteindelijke kunstwerk geworden.

De laatste tijd gebruikt ze soms ook muziek als inspiratiebron. Once you were gold van Enya leidde bijvoorbeeld tot meer abstract werken. En de beroemde Regendruppelprelude van Frédéric Chopin hielp haar bij het creëren van het werk Tears of dreams, te zien op de expositie in Zuidhorn. Haar oude voorliefde voor textiel is er ook nog steeds, waardoor ze regelmatig stofjes verwerkt in haar collages.

Waar en wanneer?

De expositie vindt plaats in het Cultureel Centrum Zuidhorn, aan de Jellemaweg 3, en loopt van van 13 september tot 14 november. Het CCZ is van maandag tot en met donderdag open van 10.00 tot 17.30 uur, op vrijdag van 10.00 tot 19.00 uur en op zaterdag van 10.00 tot 14.00 uur. De feestelijke opening is op zondagmiddag 13 september. Belangstellenden zijn van harte welkom om daar bij te zijn, maar dan wel graag even van tevoren opgeven via kunst@cczuidhorn.nl.